Hávarðar saga Ísfirðings segir frá Hávarði sem bjó á Blámýri og konu hans Bjargey Valbrandsdóttur. Eins og svo margir aðrir menn í Íslendingasgum, átti Hávarður í deilum við nágranna sinn, Þorbjrn Þjóðreksson. Eins og þekkist í slíkum deilum blandaðist alls konar fólk í málin og úr því varð meiriháttar deilusaga.
Verkið er heldur sérstætt að því leyti að það er ekki dæmigert fyrir Íslendingasgu að vera og mrgu er snúið á hvolf. Hfðingi ofsækir þegna sína, sá gamli hefnir hins unga, brn fella vígamenn mikla og konur vinna verk karla svo dæmi séu nefnd. Stíllinn er því sérstakur og sagan skemmtileg ásamt því að hafa að geyma litríkar persónur.
- OþEkktur
Auteur·e anonyme de la tradition islandaise médiévale, **– OþEkktur** (littéralement « inconnu » en islandais) désigne ici le ou la rédacteur·rice de *Gunnars saga Keldugnúpsfífls*, une saga composée entre le XVe et le XVIe siècle. Ce texte s’inscrit dans le corpus des *Íslendingasögur*, ces récits fondateurs de l’identité islandaise, mais se distingue par son caractère tardif et son mélange unique de motifs empruntés à d’autres sagas. L’auteur, bien que non identifié, témoigne d’une fine connaissance des codes littéraires de son époque, réinterprétant le passé pour répondre aux besoins d’une communauté en quête de sens.
