Migracyjna pamie´c, wspólnota, tozsamo´s´c
Nasza pamie´c (indywidualna, rodzinna, ´srodowiskowa...), pamie´c kazdego, kto nie dosiega PRL-owskiego do´swiadczenia, wydaje sie trwale podzielona - i to w obu naraz znaczeniach tego slowa. Po pierwsze dlatego, ze rozdziela, odróznia, izoluje to, co jest prawda naszego do´swiadczenia, od do´swiadczenia bedacego (pono´c) powszechnym udzialem - i to ostatnie kontestuje, subwersywnie podkopuje, rozklada na zatomizowana konstelacje indywidualnych przypadków czy ´swiadectw. Po drugie, jest to jednak przeciez pamie´c podzielona z innymi - w tym sensie, w jakim podziela sie czyj´s los czy czyje´s zdanie; a wiec taka, która ma udzial, która uczestniczy w ponadjednostkowym, a moze tez i w jego wytwarzaniu... Wyglada, ze wszedzie tam, gdzie - jak to w kulturowej pamieci i kulturze w ogóle - nie potrafimy oddzieli´c "nagich" faktów od ich warto´sci i znacze´n (tego, o czym sadzimy, ze sie wydarzylo, od tego, co sie faktycznie wydarzylo), ustali´c, czym naprawde bylo to, co bylo, tam wie´z jednostkowego i wspólnotowego nie tworzy homogenicznej calo´sci, lecz raczej rodzaj wezla czy splotu, w którym odmienno´sci i powinowactwa sa nawzajem dla siebie czynnikiem zarazem jedno´sci i odróznienia; czynnikiem, który antagonistycznie spaja podzielona wspólnote naszej pamieci. (prof. Ryszard Nycz)
Lire plus
Lire moins
Comment lire ce smartbook ?
Sur les applis MySmartBook
(avec discussion)
(avec discussion)
Sur mon ordinateur
(sans discussion)
(sans discussion)
Avis des lecteurs
Connexion
Soyez le premier à donner votre avis !
