Bazyli Pieczuro, zwany Bazyliszkiem, snuje opowie´s´c o swoim mie´scie. Opisuje jego malownicze polozenie, zwraca uwage na ziele´n ro´slin i ptactwo. Wspomina obskurna kawiarnie oraz jej wla´sciciela. Ironicznie wzmiankuje o relacjach laczacych go z innymi mieszka´ncami miasteczka. W rozmowie z Pieczura sa wylewni i serdeczni, natomiast faktycznie maja go za czlowieka zlo´sliwego oraz róznego od nich samych. Sad ten wiaze sie z historia, która miala miejsce po przybyciu nijakiego Barycza.
Pisarz, scenarzysta, autor reportazy. Od 1969 do 1972 roku pracowal w USA jako wykladowca na Uniwersytecie Columbia oraz w Hunter Collage. W latach 70. XX wieku byl wiceprezesem Zwiazku Literatów Polskich (oddzial w Warszawie), a od 1978 do 1994 prezesem polskiej sekcji IBBY. Laureat licznych nagród literackich (m.in. Orlego Pióra i Nagrody Prezesa Rady Ministrów). Wiele jego utworów doczekalo przeniesienia na sceny filmowe oraz telewizyjne, a takze na deski teatrów.
