Ona i on, biala noc - i bezmiar samotno´sci.Uboga Nastie´nka przezywa wla´snie milosny zawód. Mezczyzna, który wyjechal zarobi´c na ´slub z dziewczyna, wrócil do miasta, lecz dotad jej nie odwiedzil. Roztrzesiona bohaterka zwierza sie ze swoich trosk przypadkowo spotkanemu mezczy´znie. Oboje czuja, ze sa swoimi bratnimi duszami. Wrazliwy mezczyzna zakochuje sie w Nastie´nce i przez te jedna noc wydaje mu sie, ze czeka go piekna przyszlo´s´c u jej boku. Opowiadanie bylo wielokrotnie ekranizowane, np. w 2008 r. jako film "Kochankowie" w rezyserii Jamesa Graya.Idealna lektura dla czytelników ceniacych wrazliwo´s´c bohaterów Johanna Wolfganga Goethego czy Friedricha Schillera. Fiodor Dostojewski to jeden z najslynniejszych klasyków literatury rosyjskiej, przeplatajacy w swoich utworach realizm i wyobra´znie. Mistrz prozy psychologicznej, w której jasno wyrazal swoja nieche´c do socjalizmu i rewolucji. Uwazal, ze ma to niszczacy wplyw na czlowieka, pozbawia go warto´sci chrze´scija´nskich, które dla Dostojewskiego byly niezwykle wazne.

23-letni Rodion Raskolnikow ko´nczy studia prawnicze, ale ciezka sytuacja finansowa jego rodziny utrudnia mu rozpoczecie praktyki w zawodzie. Mlody mezczyzna jest zwolennikiem filozofii, zgodnie z która jednostka wybitna ma prawo dokonywa´c zbrodni na zwyklych ludziach. Raskolnikow publikuje na ten temat manifest w prasie. Nie chcac dopu´sci´c, by jego siostra wyszla za maz wylacznie dla pieniedzy, decyduje sie zabi´c dla zarobku stara lichwiarke, która traktuje jako spoleczna "wsze". Sytuacja komplikuje sie, gdy na miejscu niespodziewanie pojawia sie jej siostra Lizawieta. Po dokonaniu podwójnego zabójstwa wciaz przekonany do swoich racji Raskolnikow przechodzi zalamanie nerwowe. Przygniatajace przeczucie nieuniknionej kary sprowadza na niego goraczke i majaki. Fiodor Dostojewski to jeden z najslynniejszych klasyków literatury rosyjskiej, przeplatajacy w swoich utworach realizm i wyobra´znie. Mistrz prozy psychologicznej, w której jasno wyrazal swoja nieche´c do socjalizmu i rewolucji. Uwazal, ze ma to niszczacy wplyw na czlowieka, pozbawia go warto´sci chrze´scija´nskich, które dla Dostojewskiego byly niezwykle wazne.

Ostatnia powie´s´c Fiodora Dostojewskiego, stanowiaca jedno ze szczytowych osiagnie´c literatury ´swiatowej. Utwór w tlumaczeniu Barbary Beaupré jest skrócona wersja oryginalu.Wielowatkowa opowie´s´c o relacji miedzy ojcem i jego trzema synami. Kazda posta´c zostala gleboko scharakteryzowana - kazda reprezentuje inne podej´scie do zycia. Ich wzajemne zdrady, zatargi i rywalizacja doprowadzaja do tragicznego finalu, w którym nikt nie jest bez winy. Zawile perypetie rodzinne pozwalaja autorowi zada´c fundamentalne pytania o nature zla, istnienie Boga i znaczenie uniwersalnych warto´sci. Jezyk, postacie i poglady zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlaja pogladów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazujacej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi. Fiodor Dostojewski - jeden z najslynniejszych klasyków literatury rosyjskiej, przeplatajacy w swoich utworach realizm i wyobra´znie. Mistrz prozy psychologicznej, w której jasno wyrazal swoja nieche´c do socjalizmu i rewolucji. Uwazal, ze ma to niszczacy wplyw na czlowieka, pozbawia go warto´sci chrze´scija´nskich, które dla Dostojewskiego byly niezwykle wazne.

Iwan Andrejewicz zostaje wplatany w sytuacje, zdawaloby sie, komiczna. Obcy czlowiek zaczepia go, kiedy stoi pod obca kamienica... Czlowiek dziwny, rozchwiany, opowiadajacy - jak sie zdaje - kompletne bzdury, co rusz znikajac, zostawia wiecej pyta´n niz odpowiedzi. Szuka kobiety, ale jakiej? I czy to, ze wpadl na Andrejewicza to na pewno przypadek? Fiodor Dostojewski to jeden z najslynniejszych klasyków literatury rosyjskiej, przeplatajacy w swoich utworach realizm i wyobra´znie. Mistrz prozy psychologicznej, w której jasno wyrazal swoja nieche´c do socjalizmu i rewolucji. Uwazal, ze ma to niszczacy wplyw na czlowieka, pozbawia go warto´sci chrze´scija´nskich, które dla Dostojewskiego byly niezwykle wazne.

Syberyjskie wiezienie przeszlo juz do legendy - praca ponad ludzkie sily, minimalne racje zywno´sciowe i codzienna walka o przetrwanie to ówczesna rzeczywisto´s´c ludzi, którzy zostali tam zeslani. Wielu z nich do ostatnich swoich dni. Kazdy znosil to inaczej, zachowywal sie inaczej, odnosil sie do wspólwie´zniów inaczej, pomimo tego, ze wielu ko´nczylo tak samo. Jednak jedno laczylo wiekszo´s´c z nich - pochodzili z chlopstwa, nienawidzili wiec swoich bylych panów, co bole´snie mogli odczu´c wie´zniowie pochodzacy z wyzszych sfer - tacy jak Aleksander Gorianczykow; szlachcic, którego oczami Dostojewski spisal swoja wlasna historie. Fiodor Dostojewski to jeden z najslynniejszych klasyków literatury rosyjskiej, przeplatajacy w swoich utworach realizm i wyobra´znie. Mistrz prozy psychologicznej, w której jasno wyrazal swoja nieche´c do socjalizmu i rewolucji. Uwazal, ze ma to niszczacy wplyw na czlowieka, pozbawia go warto´sci chrze´scija´nskich, które dla Dostojewskiego byly niezwykle wazne.