Jon Myrdal
Jon Myrdal
Mannamunur er þekktasta verk Jóns Mýrdals. Það var gefið út árið 1872. Skáldsagan segir frá lífi og æsku í fgrum íslenskum dal og fjallar um tvo vini, Ólaf og Vigfús, sem reyna að heilla smu stúlkuna með misjfnum árangri. Jón Jónsson Mýrdal (1825-1899) rithfundur og smiður á að baki fjlda ritverka, hann er fæddur að Hvammi í Mýrdal. Hann var af fátæku fólki kominn og fékk því ekki þá menntun sem hann hefði viljað, en lærði þess í stað trésmiði og þótti hagleikssmiður. Hann fékkst meðal annars við að byggja kirkjur og þótti bæði listhneigður og vandvirkur. Hann skrifaði gjarnan við hefilbekkinn og lét eftir sig skáldsgur, ljóð og leikrit. Jón var um skeið búsettur í Danmrku, þar sem hann skrifaði tvær skáldsgur á dnsku. Hann hneigðist mjg að ævintýrabókmenntum, enda bera verk hans merki þess.
Þessi fræga saga eftir Jón Mýrdal var gerð að kvikmynd árið 1978. Verkið segir frá Þorgrími á Felli og gerist í íslenskri sveit á 18. Öld. Sagan þykir vera ádeila á viðhorf og framkomu samfélagsins gagnvart þeirra sem minna mega sín. Jón Jónsson Mýrdal (1825-1899) var íslenskur rithfundur og smiður. Hann var af fátæku fólki kominn og fékk því ekki þá menntun sem hann hefði viljað, en lærði þess í stað trésmiði og þótti hagleikssmiður. Hann fékkst meðal annars við að byggja kirkjur og þótti bæði listhneigður og vandvirkur. Hann skrifaði gjarnan við hefilbekkinn og lét eftir sig skáldsgur, ljóð og leikrit. Jón var um skeið búsettur í Danmrku, þar sem hann skrifaði tvær skáldsgur á dnsku. Hann hneigðist mjg að ævintýrabókmenntum, enda bera verk hans merki þess.
Skin eftir skúr kom fyrst út sem framhaldssaga í tímaritinu Fróða á árunum 1886-1887, en var aldrei kláruð. Hún kom ekki út í heild sinni fyrr en 1960, 61 ári eftir lát hfundarins, þá unnin upp úr eiginhandarriti hans sem handritasafn Landsbókasafnsins varðveitir. Sagan segir frá ungum elskendum sem fá ekki að vera saman og þótti viðfangsefni hennar býsna nútímalegt þegar bókin kom loks út. Fjlbreyttir atburðir og lifandi mannlýsingar einkenna bókina, eins og hfundi einum var lagið. Jón Jónsson Mýrdal (1825-1899) var íslenskur rithfundur og smiður. Hann var af fátæku fólki kominn og fékk því ekki þá menntun sem hann hefði viljað, en lærði þess í stað trésmiði og þótti hagleikssmiður. Hann fékkst meðal annars við að byggja kirkjur og þótti bæði listhneigður og vandvirkur. Hann skrifaði gjarnan við hefilbekkinn og lét eftir sig skáldsgur, ljóð og leikrit. Jón var um skeið búsettur í Danmrku, þar sem hann skrifaði tvær skáldsgur á dnsku. Hann hneigðist mjg að ævintýrabókmenntum, enda bera verk hans merki þess.