Tanguy Kenec'Hdu
Tanguy Kenec'Hdu
Quand on a dépouillé Lamennais de ses attributs consacrés, qu'on cesse de voir en lui le primitif des landes bretonnes, le druide malouin, le trop chrétien, le pauvre hère, ou le solitaire de La Chênaie, qu'on renonce à l'image du Royaliste ultra de la Restauration, changeant opportunément son fusil d'épaule, au lendemain de la Révolution de juillet, autrement dit, quand on a bousculé quelques-uns des pots-de-fleurs, dont les dévots des grands hommes encombrent leurs Panthéons, que reste-t-il donc de celui-ci ? Ma foi, il reste le Lamennais essentiel, au destin singulier, l'ancêtre totémique des libéraux catholiques, du M.R.P., des Socialistes chrétiens, des prêtres en difficulté, le Père invisible de Vatican II... Et, déjà, ce n'est pas si mal. Tanguy Kenec'Hdu
Christina was 50, moeder en grootmoeder, en verheugde zich erop om alvast een weekje voor de rest van de familie naar het zomerhuisje van haar en haar man te gaan. Ze wilde het huis in orde maken, van de stilte genieten en misschien zelfs naar de dorpsbraderie te gaan. Lasse en Marco waren een stel mannen die zich ook op hun vakantie verheugden. Maar wanneer ze ontdekken dat de boeking van hun huurhuisje niet klopt, springt Christina in en biedt onderdak aan in haar huisje, terwijl ze een vervangende locatie zoeken. Als het dan een beetje te ver gaat met een van de jonge mannen, moet Christina kiezen. Trouw blijven aan een slaperig, maar liefdevol huwelijk, of kiezen voor passie...