La Nouvelle-Calédonie possède du minerai. Mais posséder du minerai ne suffit pas. Cet essai propose une lecture concrète de l'industrie à partir des réalités physiques : matière, énergie, coûts et procédés. Il montre que le véritable risque n'est pas l'épuisement du nickel, mais la disparition progressive des conditions qui rendent son exploitation viable. À travers une approche fondée sur les ordres de grandeur, l'auteur met en évidence les limites du modèle mono-nickel et révèle ce qu'il ne prend pas en compte : les métaux compagnons, les contraintes énergétiques, les pertes de valeur et les marges réelles. Le livre introduit une idée centrale : regarder ce qui est déjà présent dans les flux industriels existants pour en révéler la valeur, plutôt que chercher ailleurs. Ce texte n'est pas un projet industriel, mais une manière de penser. Une lecture du réel destinée à éclairer les décisions.

Il s'agit, pour nous, de franchir l'abîme qui sépare les deux mondes : d'un côté, celui de la naissance, de la maladie et de la mort ; de l'autre, celui de l'immortalité, où la souffrance et la mort ont cessé d'exister. C'est de ce pouvoir de conscience, que surgira « L'espèce nouvelle ». L'abîme n'est que fictif, engendré par notre cécité mentale ; un changement de « regard » peut nous ouvrir la porte du passage... Telle est l'aventure à laquelle Sri Aurobindo et Mère - que présente l'auteur - nous convient, une aventure dans l'inconnu de l'homme !

Piet Verboom, oprichter van de "Hindistische Stichting", handelt in Oosterse wijsheid, gezond eten en innerlijke rust. Of tenminste: dat deed hij. Piet Verboom heeft zich opgehangen. Maar was het echt zelfmoord? Heeft zijn ex-vrouw er iets mee te maken? Of de leden van de Stichting, die hij vrolijk uitbuitte? Als de Amsterdamse agenten van politie Grijpstra en De Gier in het verleden van Verboom duiken, blijkt dat erg veel mensen een reden hadden om de man te haten. Het lijk in de Haarlemmer Houttuinen was zo'n succes dat het duo Grijpstra en De Gier de spil zou gaan vormen van een hele reeks. Er zouden zo'n 15 delen verschijnen. Een sterk verhaal met een dosis humor en actie: deze Haarlemmer houttuinen hebben de tand des tijds moeiteloos doorstaan. Klassieke reeks politieromans rond Henk Grijpstra, Rinus de Gier en hun naamloze commissaris. Janwillem van de Wetering (1931-2008) was een Nederlandse schrijver, zakenman en avonturier. Hij woonde achtereenvolgens in Zuid-Afrika, waar hij zich bezighield met vastgoedzaken, in Japan, waar hij anderhalf jaar verbleef in een zen-klooster in Kyoto, en in Londen, waar hij een tijdlang filosofie studeerde. Hij was vertegenwoordiger van chemische producten in Colombia, visnetverkoper in Peru, en nietsnut in Australië. In plaats van zijn militaire dienst ging hij als reservist bij de Nederlandse politie. Hij raakte gecharmeerd van het politieberoep en klom op tot de rang van sergeant en inspecteur. In 1975 verhuisde hij naar Maine en besloot zich full-time aan het schrijven te wijden. In 1984 werd hij bekroond met de Franse Grand prix de littérature policière. Hij is vooral bekend door de boeken van Grijpstra en De Gier.

Cet ouvrage est une réédition numérique d'un livre paru au XXe siècle, désormais indisponible dans son format d'origine.