"Ukrywanie sie, wrecz paranoiczne pilnowanie, mialo swój urok - budowalo napiecie miedzy nami, gdy mieli´smy ochote rzuci´c sie na siebie na uniwersyteckim korytarzu czy w jakimkolwiek innym miejscu, w którym nasze spojrzenia sie spotykaly - tak jak teraz. Kazda sekunda, gdy byli´smy obok siebie i nie mogli´smy sie dotkna´c, podsycala ogie´n tych minut, które trwonili´smy na zachlannym eksplorowaniu naszych cial. Kazde przypadkowe otarcie sie o siebie, kiedy nie mogli´smy cia´sniej do siebie przylec, znajdowalo upust, kiedy juz nikt nie patrzyl i nas nie ocenial".
Mimo usilnych prób kierowania sie zdrowym rozsadkiem, ambitna studentka ulega dawnej fascynacji swoim wykladowca i ekskochankiem. Walka z sama soba przestaje by´c tak latwa i oczywista, gdy w ko´ncu spotykaja sie poza uniwersyteckimi murami...
Mila Lipa - bazujac na fantazjach i do´swiadczeniach, tworzy swój rodzaj sztuki, gdzie slowa za wszelka cene staraja sie odda´c to, co czuje cialo. Wielbicielka krótkich form, które roboczo nazywa etiudami erotyczno-lirycznymi.
