Kim jest geniusz architektury III Rzeszy?Dlaczego stal sie bliski Hitlerowi?Albert Speer byl architektem Hitlera. Zbrodniarz odpowiedzialny za deportacje i wykorzystywanie europejskiej ludno´sci cywilnej. Mianowany przez Hitlera w lutym 1942 r. ministrem uzbrojenia. Wykorzystywal je´nców w przemy´sle wojennym. Przesluchiwany w Norymberdze 19 czerwca 1946 r., zeznal, ze Hitler zdradzil naród niemiecki, "rzucajac go w przepa´s´c". W tym portrecie prze´sledzimy zycie geniusza estetyki Trzeciej Rzeszy.Luigi Romolo Carrino (ur. w Neapolu w 1968 r.) w swojej karierze literackiej podejmowal rózne tematy spoleczne. W "Esercizi sulla madre" do prestizowej nagrody Strega, porusza temat szpitali psychiatrycznych. W pracy "Il pallonaro" zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c Acqua Storta (Krzywe wody) opowiada o tlumionym homoseksualizmie w systemie mafijnym oczami wie´znia, który w ostatnich trzech dniach zycia, w´sród halucynacji i wspomnie´n, przezywa swoja przeszlo´s´c. Na ko´ncu dziela pojawiaja sie podziekowania dla Saviano i De Silva, czolowych przedstawicieli literackiego neorealizmu, których laczy z Carrino surowo´s´c jezyka i scenerii.

Kim jest geniusz architektury III Rzeszy?Dlaczego stal sie bliski Hitlerowi?Albert Speer byl architektem Hitlera. Zbrodniarz odpowiedzialny za deportacje i wykorzystywanie europejskiej ludno´sci cywilnej. Mianowany przez Hitlera w lutym 1942 r. ministrem uzbrojenia. Wykorzystywal je´nców w przemy´sle wojennym. Przesluchiwany w Norymberdze 19 czerwca 1946 r., zeznal, ze Hitler zdradzil naród niemiecki, "rzucajac go w przepa´s´c". W tym portrecie prze´sledzimy zycie geniusza estetyki Trzeciej Rzeszy.Luigi Romolo Carrino (ur. w Neapolu w 1968 r.) w swojej karierze literackiej podejmowal rózne tematy spoleczne. W "Esercizi sulla madre" do prestizowej nagrody Strega, porusza temat szpitali psychiatrycznych. W pracy "Il pallonaro" zaglebia sie w drazliwy temat homoseksualizmu w ´swiecie pilki noznej. Jego powie´s´c Acqua Storta (Krzywe wody) opowiada o tlumionym homoseksualizmie w systemie mafijnym oczami wie´znia, który w ostatnich trzech dniach zycia, w´sród halucynacji i wspomnie´n, przezywa swoja przeszlo´s´c. Na ko´ncu dziela pojawiaja sie podziekowania dla Saviano i De Silva, czolowych przedstawicieli literackiego neorealizmu, których laczy z Carrino surowo´s´c jezyka i scenerii.