KTO PODNIESIE REKE NA ZMORE, NIGDY NIE ZAZNA SPOKOJU. Pewnego dnia Krzysztof Tuczy´nski de Wedel, wielki pan na wlo´sciach i zagorzaly krzewiciel wiary katolickiej, spotyka na drodze piekna chlopke. Sadzac, ze dziewczyna jest protestantka, postanawia ja poha´nbi´c i w ten sposób zasluzy´c sie w oczach Boga. Gwalcona dziewka rzuca mu w twarz znamienne slowa: Noli me tangere! Wkrótce do Tuczy´nskiego dociera wiadomo´s´c, ze kobieta jest katoliczka, a jej imiona to Maria Magdalena... Prawie cztery wieki pó´zniej na tej samej drodze kto´s morduje mloda dziewczyne, wracajaca z randki do domu. W toku ´sledztwa okazuje sie, ze zwloki kobiety lezaly w pozie przywodzacej na my´sl wizerunek ´swietej Marii Magdaleny z pobliskiego ko´sciola. Wyglada na to, ze zmory przeszlo´sci wcale nie odeszly w zapomnienie, co wiecej - domagaja sie zado´s´cuczynienia... - Panie, medyka, szybko! Krzysztof porwal sie zza stolu i mimo protestów wbiegl do komnaty zony. Stanal jak wryty w progu i nie mógl sie ruszy´c. W lózku lezala Marianna, spazmatycznie próbujac zlapa´c powietrze. Na jej piersiach siedziala posta´c w bialej szacie. Odwrócila do niego glowe, a wtedy poznal zawziete i harde spojrzenie Marii Magdaleny, która rano wydal na ´smier´c. Twarz miala woskowobiala, bez kropli krwi, niemal prze´zroczysta. A na szyi szerokie ciecie. Próbowal krzycze´c, aby ja zabrano, ale z gardla wydobywalo mu sie tylko charczenie. Opadl bezwladnie na kolana. Zona przestala sie rusza´c. Wtedy zjawa przykryla twarz nowo narodzonego synka dlonia i pu´scila dopiero, gdy zsinial. Spojrzala mu jeszcze raz w oczy i rozplynela sie w powietrzu. Krzysztof nie widzial biegajacych akuszerek, nie slyszal krzyków i zawodzenia. Dal sie wyprowadzi´c z komnaty. Przybyly medyk stwierdzil ´smier´c mlodej matki i dziecka. Andreas Hoff - pisarz, autor "Noli me tangere!". Autor powie´sci bardzo ceni sobie swoja prywatno´s´c i pragnie, by informacje na jego temat pozostaly tajemnica...